Uzależnianie swojego szczęścia od drugiej osoby jest niezdrowe i toksyczne, więc nawet nauka nie popiera twojej opinii. Człowiek albo jest szczęśliwy, albo nie, a już to czy zdecyduje się na związek czy wybierze inny tryb życia to dalej odbiegający temat ;) Osoby z twoim nastawieniem tkwią w niebezpiecznej sytuacji, bo po np. śmierci partnera lub rozwodzie popadają w poważne problemy.
Nie obchodzą mnie wasze reakcje, widocznie jesteście młode i mało wiecie.gunernialne pisze: ↑ndz lut 01, 2026 8:48 am Mi ciągle dają tutaj wściekłe reakcje, ale Tobie to już się serio należy X DDDDD
Pov - "ta jedna ciotka/kuzynka w każdej rodzinie tkwiącą w nieudanym małżeństwie z którego nie może odejść i żal dooopę ściska, ze ktoś ma lepiej" . Oczywiście zawsze przekonuje, ze jej Mireczek czy inny Danielek to cudowny facet i na rękach ją nosi tylko jakoś nie wie, ze prawda jaka jest każdy widzi
Moja mama miała zawsze mnóstwo przyjaciółek i koleżanek i obserwacja ich nauczyła mnie, że jedyną różnica między szczęśliwą samotną kobietą a nieszczęśliwą jest to ile która ma pieniędzy. ;) Oczywiście mowie o kobietach dojrzałych, u młodych jest inaczej, bo każda z nas ma w ciul oczekiwań wobec siebie, często niezwiązanych z tym czego naprawdę chcemy.
Oj tak. Nawet krąży ostatnio taki mem po internecie, ze facet chce mieć kupę kasy by mieć mnóstwo kobiet wokół siebie, kobieta chce mieć kupę kasy by nie musieć być na żadnym facetem.lalisa pisze: ↑ndz lut 01, 2026 10:14 am Moja mama miała zawsze mnóstwo przyjaciółek i koleżanek i obserwacja ich nauczyła mnie, że jedyną różnica między szczęśliwą samotną kobietą a nieszczęśliwą jest to ile która ma pieniędzy. ;) Oczywiście mowie o kobietach dojrzałych, u młodych jest inaczej, bo każda z nas ma w ciul oczekiwań wobec siebie, często niezwiązanych z tym czego naprawdę chcemy.
Wiedziałam, ze tak będzie wyglądać Twoja odpowiedź. brakuje jeszcze "wszyscy musicie mieć apartamenty w centrum warszawy najlepiej"123wiosna123 pisze: ↑ndz lut 01, 2026 7:10 am Ale według ciebie jak to ma wygladac? Jestem serio ciekawa. Nie bedzie nigdy tak ze kazdego bedzie stać na to samo. Kasia z Ząbki nie moze wynająć mieszkania w pojedynkę no to wynajmuje z kimś. Jak według ciebie ma wygladac ten świat ze kazdego ale kazdego bez względu na to gdzie pracuje i za ile bedzie stać na wynajem mieszkania w pojedynkę? .
Nie wiem tez jak ktokolwiek wybierający prace za najniższa krajowa w Warszawie uwaza ze bedzie go stać na mieszkania itd. Ja również przez dlugi czas zarabiałam najniższa krajowa, chciałam kupić mieszkania na ktore nie miałam kasy ale jakos z tego powodu nie oczekiwałam ze cokolwiek ktokolwiek mi da
Nie wiem gdzie mieszkacie i jakie chcielibyście brać kredyty. Ja nie zarabiam grubo ponad najniższa krajowa. Naprawde zarabiam trochę więcej niz najniższa krajowa. W tamtym roku dostałam kredyt na mieszkanie. Mieszkanie bardzo małe ale bedzie wlasne. Wkładu własnego tez miałam bardzo mało. Ale powinnam pewnie lamentowac ze nie stać mnie na większe i rata pochłania pół mojej wypłaty i czemu nikt mi nic nie dał za darmo? No pewnie xd
Możesz wodę czy cokolwiek sprzedawać i za miliony jak sie znajdą chetni. Komuna to juz sie chyba dawno skończyła.
Ludzie dają Ci wkurzone reakcje, ale prawda jest taka, że były nawet jakieś badania które to udowadniają - że ludzie żyjący w udanych (podkreślam że udanych, bo będzie zaraz znowu dyskusja o tym jak to lepiej być singielką niż z byle kim - co jest prawdą, wyluzujcie) związkach żyją dłużej i są zdrowsi, szczęśliwsi. Więc tak, tylko prawda jest trudna do zaakceptowania
Każdy szuka takich badań, jakie odpowiadają ich narracji. Ja widywałam takie, z których wynika, że najszczęśliwszymi ludźmi są bezdzietne singielki. Poza tym, bierzcie poprawkę na te wasze badania, bo naukowcy nie przepytali wszystkich ludzi świata, by wysnuwać takie wnioski.mariaow pisze: ↑ndz lut 01, 2026 10:46 am Ludzie dają Ci wkurzone reakcje, ale prawda jest taka, że były nawet jakieś badania które to udowadniają - że ludzie żyjący w udanych (podkreślam że udanych, bo będzie zaraz znowu dyskusja o tym jak to lepiej być singielką niż z byle kim - co jest prawdą, wyluzujcie) związkach żyją dłużej i są zdrowsi, szczęśliwsi. Więc tak, tylko prawda jest trudna do zaakceptowania
Ale to przecież oczywiste, że jak ktoś żyje w udanym związku to jest szczęśliwszy niż ktoś, kto jest w nieudanym związku. Jakby czego innego się spodziewać?mariaow pisze: ↑ndz lut 01, 2026 10:46 am Ludzie dają Ci wkurzone reakcje, ale prawda jest taka, że były nawet jakieś badania które to udowadniają - że ludzie żyjący w udanych (podkreślam że udanych, bo będzie zaraz znowu dyskusja o tym jak to lepiej być singielką niż z byle kim - co jest prawdą, wyluzujcie) związkach żyją dłużej i są zdrowsi, szczęśliwsi. Więc tak, tylko prawda jest trudna do zaakceptowania
Ale ja nie tkwię w nieudanym małżeństwie, ja jestem sama i dlatego sądzę, że wiem co mówię. Wściekłe reakcje są od młodych panienek tak do 32 albo 33 roku życia albo od singielek, które same siebie oszukują.PEONIA pisze: ↑ndz lut 01, 2026 10:06 am Pov - "ta jedna ciotka/kuzynka w każdej rodzinie tkwiącą w nieudanym małżeństwie z którego nie może odejść i żal dooopę ściska, ze ktoś ma lepiej" . Oczywiście zawsze przekonuje, ze jej Mireczek czy inny Danielek to cudowny facet i na rękach ją nosi tylko jakoś nie wie, ze prawda jaka jest każdy widzi
No ale jednak jest różnica w powiedzeniu, że udane związki przekładają się na jakieś wymierne pozytywy w porównaniu z samotnym życiem a mówienie, że takie życie to istna porażka xDmariaow pisze: ↑ndz lut 01, 2026 10:46 am Ludzie dają Ci wkurzone reakcje, ale prawda jest taka, że były nawet jakieś badania które to udowadniają - że ludzie żyjący w udanych (podkreślam że udanych, bo będzie zaraz znowu dyskusja o tym jak to lepiej być singielką niż z byle kim - co jest prawdą, wyluzujcie) związkach żyją dłużej i są zdrowsi, szczęśliwsi. Więc tak, tylko prawda jest trudna do zaakceptowania
Dlatego napisałam, że brak KOCHAJACEGO partnera to porażka a nie ze brak partnera jako takiego. Panienki się spluly a nie doczytaly najwyraźniej.lalisa pisze: ↑ndz lut 01, 2026 10:55 am Ale to przecież oczywiste, że jak ktoś żyje w udanym związku to jest szczęśliwszy niż ktoś, kto jest w nieudanym związku. Jakby czego innego się spodziewać?
Bardziej chodzi o to, że to nie działa tak prosto, że związek = szczęście, singielstwo = brak szczęścia. Co więcej, myślę, że wiele osób deklaruje się jako szczęśliwe w nieudanych związkach. Szczęście to w ogóle coś trudnego do sklasyfikowania i zmierzenia. Tak samo kwestia dzieci. Ile kobiet powie wprost "nie jestem szczęśliwa jako matka"? Skrajnie mało. A jednak na forach, gdzie jest anonimowość, wylewa się wodospad bólu w tym temacie.
Dodaj jeszcze, ze państwowe sam wyposażasz, niektóre trzeba samodzielnie wyremontowac (sciany, podlogi, sprzęty i montaz). Prywatne - masz na ogól wszystko w cenie. Rzadko trzeba coś kosztownego dokupić. W Polsce jest pod tym względem zupełnie inaczej niż np. w Niemczech.Juliaturczyniak pisze: ↑ndz lut 01, 2026 9:43 am Prosta matematyka, państwowe mieszkanie kawalerka cena wynajmu lekko ponad 1000 zł, prywatnie od kogoś 2-3 tysiące. Chcesz wynajmować od prywaciarza to wynajmuj, tylko bądź świadom, że to nie jest warte tych pieniędzy i, że w tym momencie spłacasz jego kredyt, a nie swój,na który teoretycznie wg banku Cię nie stać...to jak to jest w końcu?
Nie zrozumiałaś- chodziło o to, że ludzie będący w udanych związkach są szczęśliwsi niż ci, którzy w związkach nie są (wcale, nie że w nieudanych). Tego dotyczyły badania o których pisałam.lalisa pisze: ↑ndz lut 01, 2026 10:55 am Ale to przecież oczywiste, że jak ktoś żyje w udanym związku to jest szczęśliwszy niż ktoś, kto jest w nieudanym związku. Jakby czego innego się spodziewać?
Bardziej chodzi o to, że to nie działa tak prosto, że związek = szczęście, singielstwo = brak szczęścia. Co więcej, myślę, że wiele osób deklaruje się jako szczęśliwe w nieudanych związkach. Szczęście to w ogóle coś trudnego do sklasyfikowania i zmierzenia. Tak samo kwestia dzieci. Ile kobiet powie wprost "nie jestem szczęśliwa jako matka"? Skrajnie mało. A jednak na forach, gdzie jest anonimowość, wylewa się wodospad bólu w tym temacie.
widać temat budzi emocje!Tak, myślę że porażka to już bardzo mocne słowo i pod tym bym się nie podpisała.gunernialne pisze: ↑ndz lut 01, 2026 10:56 am No ale jednak jest różnica w powiedzeniu, że udane związki przekładają się na jakieś wymierne pozytywy w porównaniu z samotnym życiem a mówienie, że takie życie to istna porażka xD
mam taką koleżankę na studiach (a w sumie to miałam xd) - na instagramie przeszczęśliwa, a prywatnie wyżywa się na innych bo jest niezadowolona z życia i w dodatku zawistna. też się cieszę, że nie uczestniczę w tym cyrku, chociaż mam ig do pisania z niektórymi znajomymi i czasem ktoś mi podeśle jakiegoś mema. niestety nie da się zaprzeczyć, że wszyscy mamy zrytą banię, nie tylko zetkiClarion pisze: ↑ndz lut 01, 2026 12:16 pm Przeraża mnie to, dokąd doszliśmy jako cały gatunek ludzki w temacie social mediów. A dokładnie - reakcje osób wokół mnie, kiedy po prostu usunęłam instagrama. To będzie dłuższy post, może najpierw wprowadzenie o tym, dlaczego usunęłam ig, już abstrahując od kwestii influ - słupów reklamowych na ig etc.
Od pewnego czasu obserwowałam to, co moje koleżanki robią w życiu, a jak to pokazują na instagramie. Nazwałabym to "wystawy kuratorskie na temat ich życia". Jakoś tak dobitnie zobaczyłam, że wszyscy kłamią w socialach, pokazują tylko to, czym mogą się pochwalić, bo sociale skłaniają nas do porówywania się, a normalizowanie "normalnego" życia to jednak nie jest mainstream w socialach.
Przykładowo, jedna z moich koleżanek jest stewardessą, jest coraz mniej zadowolona z tej pracy, zaczęły męczyć ją zmiany czasu etc. ale jej instagram to seria estetycznych zdjęć z miejsc, do których poleciała w ramach pracy. No żyć nie umierać, chodząca reklama bycia stewardessą.
Z inną koleżanką byłam z rok temu na city break i wykończyło mnie psychicznie robienie jej ładnych zdjęć w kwadracie na ig. Jeszcze raz, żeby było widać napis. Jeszcze raz, żeby jej nogi wyglądały na dłuższe... Nie mogłam zacząć jeść po podaniu nam posiłku w restauracji, bo trzeba było zacząć od zrobienia zdjęcia talerzy na ig...
W ogóle cały instagram zaczął mnie strasznie męczyć, te zdjęcia żarcia etc. - na *uj mnie to obchodzi. Usunęłam konto. I tutaj wydarzyło się coś mega dziwnego.
Kilka osób pytało moich bliższych znajomych, czemu ich zablokowałam na ig - bo nikomu nie przyszło do głowy, że mogłam usunąć wszystkie sociale oprócz FB.
Dałam przyjaciółce na urodziny ręcznie wyszytą przeze mnie torbę - jedna z koleżanek na imprezie urodzinowej zapytała, czemu usunęłam ig, skoro umiem robić takie ładne rzeczy. Jakbym wyszywała nie igłą i muliną, a instagramem.
Byłam na koncercie z koleżanką - żałowała, że nie może mnie oznaczyć na relacji z tego koncertu, bo wygląda to tak, jakby przyszła na ten koncert sama.
Ja nie wiem, może większość moich znajomych to po prostu banda uzależnionych od instagrama zetek, ale po usunięciu ig uświadomiłam sobie, że chyba umarłam, bo jak nie ma cię na ig to nie żyjesz. Czy jeśli poszłam z koleżanką na kawę, a nie wstawiłam zdjęcia kwy na ig to to się nie wydarzyło? Czy byłam na koncercie, jeśli nie wstawiłam z niego relacji na ig?
Współczuję serio. Oszalałam jakbym miala robic koleżankom zdjęcia na Instagram. Ja jestem już stara i moi znajomi w większości nawet nie mają Instagrama, ale serio nie dałabym rady tak jak Ty mialas , uciekłabym od takich znajomychClarion pisze: ↑ndz lut 01, 2026 12:16 pm Przeraża mnie to, dokąd doszliśmy jako cały gatunek ludzki w temacie social mediów. A dokładnie - reakcje osób wokół mnie, kiedy po prostu usunęłam instagrama. To będzie dłuższy post, może najpierw wprowadzenie o tym, dlaczego usunęłam ig, już abstrahując od kwestii influ - słupów reklamowych na ig etc.
Od pewnego czasu obserwowałam to, co moje koleżanki robią w życiu, a jak to pokazują na instagramie. Nazwałabym to "wystawy kuratorskie na temat ich życia". Jakoś tak dobitnie zobaczyłam, że wszyscy kłamią w socialach, pokazują tylko to, czym mogą się pochwalić, bo sociale skłaniają nas do porówywania się, a normalizowanie "normalnego" życia to jednak nie jest mainstream w socialach.
Przykładowo, jedna z moich koleżanek jest stewardessą, jest coraz mniej zadowolona z tej pracy, zaczęły męczyć ją zmiany czasu etc. ale jej instagram to seria estetycznych zdjęć z miejsc, do których poleciała w ramach pracy. No żyć nie umierać, chodząca reklama bycia stewardessą.
Z inną koleżanką byłam z rok temu na city break i wykończyło mnie psychicznie robienie jej ładnych zdjęć w kwadracie na ig. Jeszcze raz, żeby było widać napis. Jeszcze raz, żeby jej nogi wyglądały na dłuższe... Nie mogłam zacząć jeść po podaniu nam posiłku w restauracji, bo trzeba było zacząć od zrobienia zdjęcia talerzy na ig...
W ogóle cały instagram zaczął mnie strasznie męczyć, te zdjęcia żarcia etc. - na *uj mnie to obchodzi. Usunęłam konto. I tutaj wydarzyło się coś mega dziwnego.
Kilka osób pytało moich bliższych znajomych, czemu ich zablokowałam na ig - bo nikomu nie przyszło do głowy, że mogłam usunąć wszystkie sociale oprócz FB.
Dałam przyjaciółce na urodziny ręcznie wyszytą przeze mnie torbę - jedna z koleżanek na imprezie urodzinowej zapytała, czemu usunęłam ig, skoro umiem robić takie ładne rzeczy. Jakbym wyszywała nie igłą i muliną, a instagramem.
Byłam na koncercie z koleżanką - żałowała, że nie może mnie oznaczyć na relacji z tego koncertu, bo wygląda to tak, jakby przyszła na ten koncert sama.
Ja nie wiem, może większość moich znajomych to po prostu banda uzależnionych od instagrama zetek, ale po usunięciu ig uświadomiłam sobie, że chyba umarłam, bo jak nie ma cię na ig to nie żyjesz. Czy jeśli poszłam z koleżanką na kawę, a nie wstawiłam zdjęcia kwy na ig to to się nie wydarzyło? Czy byłam na koncercie, jeśli nie wstawiłam z niego relacji na ig?
Tak mi się przypomniało przy czytaniu książek, bo ostatnio w grupach czytelniczych widzę najbardziej ten trend. Wkurza mnie to licytowanie się na na przykład czytanie. Jakby to były jakieś zawody. Kto co zrobi więcej, lepiej, szybciej.maildonewsletterow pisze: ↑pn sty 05, 2026 9:28 am
Moja opinia na temat ogladania seriali: wkurza mnie, jak ktos smieje sie, ze inni ogladaja w tv np. Codzienne seriale albo nawet, ze po prostu ogladaja zwykla telewizje. I jednoczesnie te "lepsze" osoby katuja kazde nawet g*** na Netflixie, bo Netflix to cos lepszego i trzeba to ogladac. Nie wiem, w czym jest lepsze obejrzenie setnego serialu na N. od zerkniecia 4 razy w tygodniu przez 20min na np. Na Wspolnej (pomijam, ze mozna tez obejrzec bez reklam na playerze).
I dodam jeszcze, ze wkurza mnie, jak niektorzy uwazaja, ze TRZEBA czytac ksiazki. Nie, nie trzeba i mowie to, jako osoba czytajaca duzo ksiazek (glownie kryminaly). I czytanie wcale nie sprawia, ze mam wiekszy zasob slownictwa (bo duzo osob uzywa tego argumentu). Mam w otoczeniu osobe, ktora wypowiada sie przepieknie, mimo ze nic nie czyta, wiec to nie od tego zalezy. A no i jeszcze trend na ksiazki dot rozwoju itd, jakby nie mozba bylo sobie po prostu przeczytac romansu lub kryminalu, a nawet zwyklej obyczajowki.
Mam podobnie. Kiedyś poszłam na spacer i przyłączył się do mnie znajomy, który zaczął robić mi zdjęcia, gdy stałam do niego tyłem, bo chciał mnie oznaczyć na Instagramie jako kogoś, z kim (być może) poszedł na randkę. Kazałam mu usunąć te zdjęcia. Po jakimś czasie dodał coś podobnego, ale z jakąś inną osobą na zdjęciu.Clarion pisze: ↑ndz lut 01, 2026 12:16 pm
Od pewnego czasu obserwowałam to, co moje koleżanki robią w życiu, a jak to pokazują na instagramie. Nazwałabym to "wystawy kuratorskie na temat ich życia". Jakoś tak dobitnie zobaczyłam, że wszyscy kłamią w socialach, pokazują tylko to, czym mogą się pochwalić, bo sociale skłaniają nas do porówywania się, a normalizowanie "normalnego" życia to jednak nie jest mainstream w socialach.
O tak, to też zauważyłam - dodawanie zdjęć z tygodniowego wyjazdu przez dwa miesiące jako zakrzywianie czasoprzestrzeni.dziwnerzeczy pisze: ↑ndz lut 01, 2026 12:42 pm
Inny znajomy był w listopadzie na dwutygodniowym urlopie i do dziś dodaje stamtąd zdjęcia. Z opisu pod nimi wynikałoby, że nadal tam jest.
