Napisałam że totalnie się nie znam, i o ile wiem że przy małżeństwach z różnych wiar nie ma problemu, tak nie byłam pewna czy w przypadku kiedy jedna osoba nie ma wszystkich sakramentów nie trzeba robić apostazji.
Rabarblador pisze: ↑czw mar 05, 2026 4:41 pm Napisałam że totalnie się nie znam, i o ile wiem że przy małżeństwach z różnych wiar nie ma problemu, tak nie byłam pewna czy w przypadku kiedy jedna osoba nie ma wszystkich sakramentów nie trzeba robić apostazji.
E nie. Brałam taki ślub pół roku temu, ja mam sakramenty, mąż jest ochrzczony ale niewierzący. Nie było żadnego problemu. Trochę więcej dokumentów do wypełnienia i czekanie na zgodę kurii, ale to formalności, jakoś poszło.
Dziękuję za info! Jestem świadoma że nauki nas nie ominą, rozumiem że narzeczony też musi na nich być? Trochę dziwne :ofantasmagorie pisze: ↑sob mar 07, 2026 9:59 pm E nie. Brałam taki ślub pół roku temu, ja mam sakramenty, mąż jest ochrzczony ale niewierzący. Nie było żadnego problemu. Trochę więcej dokumentów do wypełnienia i czekanie na zgodę kurii, ale to formalności, jakoś poszło.
Polecam u zakonników, nie u księży w zwykłej parafii, mają więcej luzu. Autorko, nastaw się tylko, że obydwoje musicie przebrnąć przez nauki przedmałżeńskie i poradnię rodzinną.
Tak, musi. Chodzi o to, że musi też wiedzieć, na co się zgadza a propos wartości chrześcijańskich, dzieci itd. Łącznie z tym, że mimo ślubu jednostronnego u nas zakonnik chciał od narzeczonego zaświadczenia o jego chrzcieRabarblador pisze: ↑ndz mar 08, 2026 1:19 pm Dziękuję za info! Jestem świadoma że nauki nas nie ominą, rozumiem że narzeczony też musi na nich być? Trochę dziwne :o
Mądry wpis. Rozumiem jak najbardziej ten punkt widzenia. Myślę, że to jest kwestia kompromisu, na który idzie strona niewierząca, żeby strona wierząca mogła się czuć OK ze związkiem, ślubem, rodziną. Dlatego ja jestem ogromnie wdzięczna mojemu mężowi, że się na to zgodził, wiem że nie musiał i na pewno nie było to dla niego komfortowe.Berry.samba pisze: ↑sob mar 14, 2026 6:49 am Zaciekawił mnie temat. Jaki jest sens takiego ślubu dla partnera niewierzącego, skoro i tak przechodzi przez cały proces “religijny” jakby był wierzący? Nauki, kościół, przysięganie że dzieci wychowa w religii? Wygląda to, jakby wcale jego wybory nie miały znaczenia. Może nazwa “jednostronny” oznacza, że decyzje jednej strony są ważne (strony religijnej, nie mówię tu osobiście do autorki wątku, jej prawo chcieć, czego chce).