Niepopularne opinie o życiu

Verbena95 pisze: ↑pn mar 30, 2026 5:33 pm Tak. Ale w takim razie co my wszyscy robimy na tym forum
Prawda jest taka, że tak naprawdę ludzie sobie obrabiają tyłek, tylko chyba nie każdy ma świadomość, że to robi. Pytanie, co mówi i w jakim to jest stylu i co ma na celu.

iksde12345 pisze: ↑pn mar 30, 2026 5:38 pm Ci wszyscy influ to na całe szczęście nie są moimi znajomymi ze szkoły/uczelni/pracy tylko randomami z internetu, którzy żyją z tego, że się ich obgaduje, więc sumienie czyste

Arzena pisze: ↑pn mar 30, 2026 4:56 pm Pomyślałam,że po moich ostatnich doświadczeniach podzielę się przemyśleniem, ktore moze i się tu pojawiło: nie szanuje sie spokoju introwertyka. Ja uwielbiam spokoj i ciszę, nie lubię small talków,natomiast w pracy ciągle są komentarze ,czemu z nimi nie siadam,nie jem obiadów itp. Ostatnio przysiadła sie do mnie randomowo laska, bo ona to lubi sobie pogadać,na co ja odparłam,ze wole ciszę. Myślicie,ze sie zamknęła? Po prostu czuje,ze inni czują jakas niepowstrzymaną potrzebę "rozruszania" introwertyka. Komunikuje wszem i wobec swoją naturę, by ludzie sie oswoili z tym,ze to moze byc czyjaś natura,a nie droczenie sie.

Clarion pisze: ↑pn mar 30, 2026 6:56 pm Mam dokładnie ten sam problem. I też irytuje mnie to, że jest pewna tendencja, którą zauważyłam w już kilku moich miejscach pracy na przestrzeni lat (ale może miałam pecha) - mianowicie, spotkałam się z tym, że tacy oversharing ludzie, którzy ciągle yapują w mojej obecności, są póżniej przeświadczeni, że jesteśmy besties a nie tylko koleżankami z pracy. I później oczekują drogich prezentów z różnych okazji, bo sądzą, że jesteśmy blisko.
W mojej eks pracy był np. zwyczaj, że osoby z mojego działu składają się na prezenty urodzinowe po 50zł. Jakby, 50zł to jest mój budżet na osobę typu bliska, a nie koleżankę, z którą tylko pracuję i nie spotykam się prywatnie. Byłam studentką na umowie zleceniu na niepełny etat, powiedziałam przy pierwszej okazji, że taka kwota jest dla mnie za wysoka (jeszcze sprzed inflacji, circa 2022). Zostałam uznana za skąpą, bo przecież to nie jest byle kto, to urodziny KOLEŻANKI Z PRACY.
Albo jedna z dziewczyn odeszła z pracy, a parę miesięcy później zaprosiła nas wszystkie na ślub. Reszta składała się na jakiś prezent po kilkaset złotych. A ja dosłownie nic o tej dziewczynie głębszego nie wiedziałam, poza jakimiś jej strumieniami świadomości przy robieniu rano kawy z ekspresu. Uznałam, że nie skorzystam z zaproszenia, bo w ogóle nienawidzę imprez (ale poświęcę się dla osób mi bliskich), plus na jej ślubie znałabym tylko ją i dwie koleżanki z pracy. Też było to niezrozumiane.
Nie wiem, może to kwestia tego, że ja przyjaźnie buduję poza pracą, mam koleżanki z różnych miejsc, ale jakoś tak w tym poprzednim miejscu pracy mega mnie uderzyło to, że te dziewczyny totalnie nie wiedziały o sobie nic za bardzo, nie spotykały się prywatnie, a uważały się za najlepsze przyjaciółki tylko dlatego, że pracują razem. Dla mnie taka narzucona przez kapitalizm relacja sama w sobie nie jest dużo warta, potrzebuję się lepiej poznać, gadać o jakimś deep shit, żeby uznać kogoś za przyjaciółkę.
Jedna z tych dziewczyn jak odeszłam bardzo chciała się ze mną umówić na kawę. Spotkałyśmy się jakieś 3msc po moim odejściu, sądziłam, że chce się zaprzyjaźnić prywatnie. Ale ona całe 2h gadała ciągle o pracy, jakbyśmy nadal razem pracowały, więc ją zghostowałam. Ja nie wiem jak takie relacje mogą być określane jako te najbliższe.

Clarion pisze: ↑pn mar 30, 2026 6:56 pm Mam dokładnie ten sam problem. I też irytuje mnie to, że jest pewna tendencja, którą zauważyłam w już kilku moich miejscach pracy na przestrzeni lat (ale może miałam pecha) - mianowicie, spotkałam się z tym, że tacy oversharing ludzie, którzy ciągle yapują w mojej obecności, są póżniej przeświadczeni, że jesteśmy besties a nie tylko koleżankami z pracy. I później oczekują drogich prezentów z różnych okazji, bo sądzą, że jesteśmy blisko.
W mojej eks pracy był np. zwyczaj, że osoby z mojego działu składają się na prezenty urodzinowe po 50zł. Jakby, 50zł to jest mój budżet na osobę typu bliska, a nie koleżankę, z którą tylko pracuję i nie spotykam się prywatnie. Byłam studentką na umowie zleceniu na niepełny etat, powiedziałam przy pierwszej okazji, że taka kwota jest dla mnie za wysoka (jeszcze sprzed inflacji, circa 2022). Zostałam uznana za skąpą, bo przecież to nie jest byle kto, to urodziny KOLEŻANKI Z PRACY.
Albo jedna z dziewczyn odeszła z pracy, a parę miesięcy później zaprosiła nas wszystkie na ślub. Reszta składała się na jakiś prezent po kilkaset złotych. A ja dosłownie nic o tej dziewczynie głębszego nie wiedziałam, poza jakimiś jej strumieniami świadomości przy robieniu rano kawy z ekspresu. Uznałam, że nie skorzystam z zaproszenia, bo w ogóle nienawidzę imprez (ale poświęcę się dla osób mi bliskich), plus na jej ślubie znałabym tylko ją i dwie koleżanki z pracy. Też było to niezrozumiane.
Nie wiem, może to kwestia tego, że ja przyjaźnie buduję poza pracą, mam koleżanki z różnych miejsc, ale jakoś tak w tym poprzednim miejscu pracy mega mnie uderzyło to, że te dziewczyny totalnie nie wiedziały o sobie nic za bardzo, nie spotykały się prywatnie, a uważały się za najlepsze przyjaciółki tylko dlatego, że pracują razem. Dla mnie taka narzucona przez kapitalizm relacja sama w sobie nie jest dużo warta, potrzebuję się lepiej poznać, gadać o jakimś deep shit, żeby uznać kogoś za przyjaciółkę.
Jedna z tych dziewczyn jak odeszłam bardzo chciała się ze mną umówić na kawę. Spotkałyśmy się jakieś 3msc po moim odejściu, sądziłam, że chce się zaprzyjaźnić prywatnie. Ale ona całe 2h gadała ciągle o pracy, jakbyśmy nadal razem pracowały, więc ją zghostowałam. Ja nie wiem jak takie relacje mogą być określane jako te najbliższe.

Jennifer pisze: ↑pn mar 30, 2026 7:33 pm Podobnie z imprezami integracyjnymi - w mojej poprzedniej pracy zdarzało się, że za brak obecności na takiej imprezie (poza godzinami pracy) szef obcinał punkty na ocenie rocznej, tłumacząc to brakiem umiejętności pracy w zespole xd .

Werciaaaa pisze: ↑pn mar 30, 2026 7:49 pm Mi jako osobie, na którą składają się współpracownicy, byłoby głupio. Dlatego na przykład ukrywam kiedy mam urodziny i ukryłam, kiedy wychodziłam za mąż. Nikt o niczym nie wiedział. Staram się swoje prywatne życie oddzielać bardzo grubą kreską od pracy, bo uważam, że nikogo nie powinno obchodzić co robię w życiu prywatnym.
Natomiast co do samych składek, to można powiedzieć, że się kogoś nie znało, itp, ale zawsze ktoś skomentuje, że osoba niedająca jest sknerą. Nie wiem, mnie zawsze takie składki bardzo irytowały

Arzena pisze: ↑pn mar 30, 2026 8:39 pm Nie mam słów jakie to chore...

agbmrctorakwin pisze: ↑wt mar 31, 2026 8:41 am Nie wiem czy taka opinia już tutaj padła, jeśli tak to wybaczcie. Uważam, że dziwnym i nie na miejscu jest zagadywanie do obcych dzieci - i to bez względu na płeć czy wiek. Oczywiście nie mówię o sytuacjach gdy jakieś dziecko jest na tyle śmiałe, że samo inicjuje kontakt, zagaduje czy macha - wtedy nie ma nic złego w odpowiedzeniu uśmiechem czy pomachaniem na zaczepkę bo może to być po prostu mile. Jednak często spotykam się z zagadywaniem do dzieci, które widać że same nie czują się z tym komfortowo, są zawstydzone albo nieśmiałe. Sama byłam nieśmiałym dzieckiem i bardzo nie lubiłam jak ktoś obcy mnie zaczepiał albo pamiętam sytuację w których miałam gorszy dzień, byłam nadąsana lub płakałam w miejscu publicznym i mimo, że moja mama zawsze sama starała się nade mną zapanować to zdarzały się osoby (zwłaszcza te starsze), które mówiły do mnie "musisz się słuchać swojej mamy bo jak nie to cię zabiorę" XDDD albo inne teksty tego typu. Jak pracowałam w sklepie odzieżowym gdzie był dział dziecięcy, niektóre koleżanki z mojej zmiany także zaczepiały dzieci jak podchodziły ze swoimi rodzicami do kasy - a co to za ładna dziewczynka/chłopczyk? Po co?

lalisa pisze: ↑wt mar 31, 2026 9:13 am Zainspirował mnie komentarz, który przeczytałam na FB, ale poza tym często spotykałam się z podobną opinią:

"Tylko naturalnie pięknym [kobietom] można zazdrościć bo to sama prawda.Innym to można powiedzieć że dobra jakość i kosmetyczka."

Ja się z tym w ogóle nie zgadzam, mimo że mam naturalną twarz. Uważam, że nie ma znaczenia, czy kobieta jest porobiona, czy naturalna, czy tylko usta ma zrobione. Liczy się to, że ona jest ładna, a taka komentująca nie. Tutaj ją boli dupa. Nie mam problemu docenić, że ktoś jest ładny, mimo że wiem, że ma zrobiony nos, wypełniacze i powieki. Lepiej być ładna zrobioną niż brzydką, ale się chwalić jaka to natura. O ile komuś oczywiście zależy na wyglądzie. Ale jak słyszę, że ktoś mówi "uu ta kobieta nie jest ładna, ona jest zrobiona!". Stara, jest ładna. Takie są fakty.

Rzeka.chaosu pisze: ↑wt mar 31, 2026 9:20 am Też się z tym nie zgadzam, bo finalnie chodzi o to, żeby dobrze się ze sobą czuć. Nikt nie musi nikomu zazdrościć, ważne, że osoba po operacji czy zabiegu ma się z tym lepiej niż przed.

Ale ogólnie chyba jest jakiś trend na komentowanie tego. Wyciąganie starych fotek Rozenek czy innych. Teksty facetów - pokaż mi zdjęcie z młodości, bo chcę wiedzieć jak będą wyglądały moje dzieci.

agbmrctorakwin pisze: ↑wt mar 31, 2026 8:41 am Nie wiem czy taka opinia już tutaj padła, jeśli tak to wybaczcie. Uważam, że dziwnym i nie na miejscu jest zagadywanie do obcych dzieci - i to bez względu na płeć czy wiek. Oczywiście nie mówię o sytuacjach gdy jakieś dziecko jest na tyle śmiałe, że samo inicjuje kontakt, zagaduje czy macha - wtedy nie ma nic złego w odpowiedzeniu uśmiechem czy pomachaniem na zaczepkę bo może to być po prostu mile.

Clarion pisze: ↑pn mar 30, 2026 6:56 pm mianowicie, spotkałam się z tym, że tacy oversharing ludzie, którzy ciągle yapują w mojej obecności, są póżniej przeświadczeni, że jesteśmy besties a nie tylko koleżankami z pracy.

julygirl pisze: ↑wt mar 31, 2026 9:41 am Pełna zgoda, najważniejsze to czuć sie dobrze sama ze soba.
Moja opinia jest taka, ze jest czego zazdrościć (w pozytywnym sensie ofc) naturalnej urody, tego, ze ktos po prostu urodził sie piękny, przynajmniej ja tak mam.
Jak ktos jest po zabiegach to takie meh no ok, ale widać ze bylo cos grane. I to moze byc kontrowersyjne, ale w mojej opinii zawsze widać, ze cos było robione

agbmrctorakwin pisze: ↑wt mar 31, 2026 8:41 am Nie wiem czy taka opinia już tutaj padła, jeśli tak to wybaczcie. Uważam, że dziwnym i nie na miejscu jest zagadywanie do obcych dzieci - i to bez względu na płeć czy wiek. Oczywiście nie mówię o sytuacjach gdy jakieś dziecko jest na tyle śmiałe, że samo inicjuje kontakt, zagaduje czy macha - wtedy nie ma nic złego w odpowiedzeniu uśmiechem czy pomachaniem na zaczepkę bo może to być po prostu mile. Jednak często spotykam się z zagadywaniem do dzieci, które widać że same nie czują się z tym komfortowo, są zawstydzone albo nieśmiałe. Sama byłam nieśmiałym dzieckiem i bardzo nie lubiłam jak ktoś obcy mnie zaczepiał albo pamiętam sytuację w których miałam gorszy dzień, byłam nadąsana lub płakałam w miejscu publicznym i mimo, że moja mama zawsze sama starała się nade mną zapanować to zdarzały się osoby (zwłaszcza te starsze), które mówiły do mnie "musisz się słuchać swojej mamy bo jak nie to cię zabiorę" XDDD albo inne teksty tego typu. Jak pracowałam w sklepie odzieżowym gdzie był dział dziecięcy, niektóre koleżanki z mojej zmiany także zaczepiały dzieci jak podchodziły ze swoimi rodzicami do kasy - a co to za ładna dziewczynka/chłopczyk? Po co?

julygirl pisze: ↑wt mar 31, 2026 9:41 am Pełna zgoda, najważniejsze to czuć sie dobrze sama ze soba.
Moja opinia jest taka, ze jest czego zazdrościć (w pozytywnym sensie ofc) naturalnej urody, tego, ze ktos po prostu urodził sie piękny, przynajmniej ja tak mam.
Jak ktos jest po zabiegach to takie meh no ok, ale widać ze bylo cos grane. I to moze byc kontrowersyjne, ale w mojej opinii zawsze widać, ze cos było robione

Verbena95 pisze: ↑wt mar 31, 2026 10:59 am Bo najczęściej te osoby nie zrobiły sobie leciutko jednej albo dwóch rzeczy, tylko rzeczywiście są całe porobione i to od razu widać. Najgorsze w tym jest chyba to, że one się wszystkie do siebie upodabniają. Rysy twarzy wyglądają bardzo podobnie. To chcesz być klonem całej armii klonów i tak naprawdę być w tym stadzie owiec i niczym się nie wyróżniać? Często właśnie te nieperfekcyjne rzeczy potrafią sprawić, że ktoś jest bardziej atrakcyjny.

Rzeka.chaosu pisze: ↑wt mar 31, 2026 9:20 am Też się z tym nie zgadzam, bo finalnie chodzi o to, żeby dobrze się ze sobą czuć. Nikt nie musi nikomu zazdrościć, ważne, że osoba po operacji czy zabiegu ma się z tym lepiej niż przed.

Ale ogólnie chyba jest jakiś trend na komentowanie tego. Wyciąganie starych fotek Rozenek czy innych. Teksty facetów - pokaż mi zdjęcie z młodości, bo chcę wiedzieć jak będą wyglądały moje dzieci.

xoseraphina pisze: ↑wt mar 31, 2026 11:43 am Ja akurat nie widzę w tym nic złego. Ludzie mają prawo kierować się różnymi kryteriami przy wyborze partnera, również takimi, które dotyczą potencjalnych cech genetycznych ich dzieci. To nie musi wynikać ze złośliwości czy oceniania kogoś, tylko z indywidualnych preferencji.
Jeśli ktoś jest naturalny, to po prostu widzimy, czy jest w naszym typie, czy nie. Natomiast w przypadku dużych zmian po operacjach ten obraz może być trochę "zafałszowany”, nie do końca odzwierciedlając to, jakie cechy dana osoba ma naturalnie. I jasne, ktoś może wyglądać świetnie po zabiegach, tego nie neguję. Ale to nadal nie jest jego naturalny wygląd ani cechy, które potencjalnie przekaże dalej. Dlatego uważam, że np. w bliższej relacji szczerość w tym temacie jest po prostu fair, bo druga osoba ma prawo wiedzieć z kim się wiąże, także w tym sensie genetycznym.