Życie w Warszafce

malloryknox pisze: ↑wt mar 31, 2026 12:39 pm Przykro się to czyta. Jesteś jeszcze bardzo młoda, ja jestem ponad 10 lat starsza i z Warszawą mam zupełnie inne doświadczenia. Twoje wypowiedzi są pełne uprzedzeń i braku tolerancji, wynika z nich, że masz bardzo wąskie horyzonty. Nie ma nic złego np. w pisaniu fanfików na wattpadzie czy piciu matchy, bo te rzeczy przecież realnie nie robią nikomu krzywdy. Chciałabyś, żeby ktoś wyśmiewał ciebie, bo np. lubisz czytać książki?
Poszukaj sobie wydarzeń, warsztatów w obrębie swoich zainteresowań. Tak na pewno poznasz ciekawych ludzi, z którymi będziesz miała tematy do rozmów. Warszawa jest pełna ludzi różnej maści, a ty mieszkasz tam ledwie przez rok, więc nie zdążyłaś jeszcze poznać tych właściwych.

olasppp pisze: ↑wt mar 31, 2026 12:47 pm Oczywiście że mam uprzedzenia i wypowiadam sie stereotypowo, ale chyba sama domyślasz się z czego to wynika. Nie ma nic złego w piciu matchy czy pilatesie, czy tych fanfikach na wattpadzie, bardziej chodziło mi o to że żaden z tych typów dziewczyn do mnie nie pasuje, a wciąż spotykam na swoje drodze tylko takie.

olasppp pisze: ↑wt mar 31, 2026 12:08 pm Mam 22 lata i za niedługo minie rok odkąd przeprowadziłam się do Warszawy. Życie mam na ogół poukładane, jestem w happy związku, mam spoko pracę ale nie trawię ludzi z Warszawy. Nie umiem poznać tu fajnych ludzi, ktoś z was też tak ma/miał? Nie mam jakiś odklejonych wymagań, jestem bardzo otwarta i właściwie jedyne czego nie lubię to ludzi z kijem w dupie. Mam wrażenie, że w Warszawie są tylko 2 typy dziewczyn:
Typ A: pilatesiary zakochane w manifestacji i matchy
Typ B: Queer laski z dziwnymi hobby typu pisanie fanfikow na wattpadzie

Ktoś z was też tak uważa?

olasppp pisze: ↑wt mar 31, 2026 12:08 pm Mam 22 lata i za niedługo minie rok odkąd przeprowadziłam się do Warszawy. Życie mam na ogół poukładane, jestem w happy związku, mam spoko pracę ale nie trawię ludzi z Warszawy. Nie umiem poznać tu fajnych ludzi, ktoś z was też tak ma/miał? Nie mam jakiś odklejonych wymagań, jestem bardzo otwarta i właściwie jedyne czego nie lubię to ludzi z kijem w dupie. Mam wrażenie, że w Warszawie są tylko 2 typy dziewczyn:
Typ A: pilatesiary zakochane w manifestacji i matchy
Typ B: Queer laski z dziwnymi hobby typu pisanie fanfikow na wattpadzie

Ktoś z was też tak uważa?

olasppp pisze: ↑wt mar 31, 2026 3:00 pm Ale gdzie ja niby skrytykowałam pilatesiary albo dziewczyny piszące na wattpadzie??? Napisałam że na swojej drodze spotykam głównie takie typy osób, a nie że jest to złe. Tak jak pisalam komuś wyżej, po prostu nie interesuje mnie pilates ani fanfiki na wattpadzie…

olasppp pisze: ↑wt mar 31, 2026 12:08 pm Typ B: Queer laski z dziwnymi hobbytypu pisanie fanfikow na wattpadzie

olasppp pisze: ↑wt mar 31, 2026 3:17 pm Ale to w dalszym ciągu nie jest wyśmiewanie… dla mnie po prostu dziwne hobby, tak samo jak dla kogoś moje hobby też może być dziwne. Twoim zdaniem powinnam wszystko traktować w kategorii „fajne”? Chyba mogę mieć jakieś preferencje czy nie?

ballerinacappuccina pisze: ↑wt mar 31, 2026 3:30 pm Patrząc po twoich wypowiedziach, chyba oczekiwałaś, że będziemy ci potakiwać i utwierdzać w twoim przekonaniu, że cała żeńska część Warszawy to pilatesiary albo queer laski + ty. Piszesz, że nie potrafisz nikogo poznać - może czas wyjąć głowę ze swojej bańki wyjątkowości i otworzyć się na innych? Czy hobby danej osoby definiuje ją w jakiś sposób? Dajesz w ogóle szanse tym dziewczynom, czy słyszysz, że piją matche i kończysz znajomość?

olasppp pisze: ↑wt mar 31, 2026 3:51 pm I żeby udowodnić, że nie jestem taką uprzedzoną zołzą to opiszę wam 3 sytuacje które mnie mocno zniechęciły do szukania przyjaciółek w Warszawie:

1) Zagadałam do jednej dziewczyny po zajęciach, strasznie spodobał mi się jej outfit no i rozmowa też się kleiła. Pisałam do niej kilka razy, zagadywałam po zajęciach albo przed, ale przez większość czasu miałam wrażenie jakbym była w tych rozmowach fanką albo dziennikarką przeprowadzającą wywiad z gwiazdą. Ja zadawałam milion pytań, byłam jej ciekawa no a ona mnie nie. Po pewnym czasie przestałam do niej zagadywać, i wtedy zaczęła udawać że mnie nie zna xd (unikała kontaktu wzrokowego ze mną, nie odpowiadała gdy mówiłam jej hej gdy ją widziałam itp). No cóż, zdarza się prawda?

2) Zostałam przedstawiona 2 dziewczynom przez kolegę mojego narzeczonego. Nie poznałam ich równocześnie, tzn poznałam najpierw pierwszą, potem drugą. Na początku wszystko fajnie, było kilka wspólnych wyjść. Od samego początku ta pierwsza przysłowiowo napierdalała na tą drugą (znały się) - przykładowo że udaje kogoś kim nie jest, albo że za szybko weszła w nowy związek. Pokłóciłyśmy się o to (i nie tylko), stanęłam w obronie tamtej drugiej. Od tamtego czasu zauważyłam, że stały się sobie bliższe. Mam podejrzenie, że był jakiś spisek i napierdalanie na mnie, bo ta druga od mojego zerwania kontaktu z tą pierwszą niechętnie ze mną rozmawia, a o spotkaniach nie ma już nawet mowy. No cóż, zdarza się prawda?

3) Poznałam inną dziewczynę, też na zajęciach. Ogólnie trochę nie mój vibe ALE odłożyłam uprzedzenia na bok i dałam jej szansę. Im bardziej ją poznawałam, tym bardziej rozumiałam że ma jakąś niezdrową obsesję na punkcie chłopaków (i samej siebie, tzn tego jak jest postrzegana). Na spotkaniach ze mną przeglądała tindera/badoo i pokazywała mi z kim obecnie pisze, no a później jak się bardziej otworzyła przede mną to z kim sypia xd. Poddałam się po kilku miesiącach kiedy zauważyłam że kompletnie nie pyta co u mnie, no i właściwie nic o mnie nie wie (i chyba nie chce wiedzieć, ma wrażenie że byłam jej terapeutką a nie koleżanką). Bywa? No bywa

To nie są jedyne przykre sytuacje z dziewczynami z Warszawy jakie miałam. Ale najdziwniejsze w tym wszystkim jest to że nigdy, przez 20 lat mieszkania w moim rodzinnym mieście (<500k mieszkancow) nie miałam takich sytuacji. Regularnie poznawałam jakieś dziewczyny, a to przez wyjazdy, pracę, uczelnie i zawsze wszystko się fajnie układało, zawsze te relacje były trwałe i z tymi dziewczynami mam spoko kontakt aż po dziś dzień.

iri1979 pisze: ↑wt mar 31, 2026 3:58 pm 1 i 3 - normalne sytuacje, jakich pełno. Nie widzę powodu, by doszukiwać sie tutaj niewiadomo czego. W kazdej grupie wiekowej takie sie zdarzają. Co do sytuacji 2 - nie rozumiem wpierniczania się między dwie typiary, które sie znają dłużej i stawanie po jednej ze stron w ich konflikcie, bo to już instynkt samozachowawczy wyje na kilometr, że się to skończy tak, że one się pogodzą, a Ty wyjdziesz na złą.

Nie wiem gdzie wcześniej mieszkałaś, ale ja takie sytuacje spotykam zarówno w miastach wojewódzkich, jak i małych miasteczkach. Może Warszawa nie jest dla Ciebie.

olasppp pisze: ↑wt mar 31, 2026 3:51 pm To nie są jedyne przykre sytuacje z dziewczynami z Warszawy jakie miałam. Ale najdziwniejsze w tym wszystkim jest to że nigdy, przez 20 lat mieszkania w moim rodzinnym mieście (<500k mieszkancow) nie miałam takich sytuacji.

olasppp pisze: ↑wt mar 31, 2026 12:08 pm Mam 22 lata i za niedługo minie rok odkąd przeprowadziłam się do Warszawy. Życie mam na ogół poukładane, jestem w happy związku, mam spoko pracę ale nie trawię ludzi z Warszawy. Nie umiem poznać tu fajnych ludzi, ktoś z was też tak ma/miał? Nie mam jakiś odklejonych wymagań, jestem bardzo otwarta i właściwie jedyne czego nie lubię to ludzi z kijem w dupie. Mam wrażenie, że w Warszawie są tylko 2 typy dziewczyn:
Typ A: pilatesiary zakochane w manifestacji i matchy
Typ B: Queer laski z dziwnymi hobby typu pisanie fanfikow na wattpadzie

Ktoś z was też tak uważa?

olasppp pisze: ↑wt mar 31, 2026 4:01 pm Najwidoczniej tak, Warszawa nie jest dla mnie