Ja jestem typowym skowronkiem. Wstaję koło 6 i od rana mam energię: gadam, coś ogarniam, rozwlekam poranek na milion mikro zadań.
Do południa wypijam ze trzy porządne kawy, dlatego już pod wieczór składam się głównie z niej i z nienawiści do całego świata. Kończy mi się paliwo i po dobranocce mam już całkowity zjazd
Przez to mam na koncie setki przespanych filmów, przespane dwa seanse w kinie, przejechane przystanki i powroty z ostatnich stacji metra. Śpię wszędzie: w samochodzie, w pociągu, w samolocie kiedy ten jeszcze stoi na płycie. Przy zapalonym świetle, przy rozmowach, przy muzyce czy przy "jadących czołgach". Śpię jak kamień. Przez lata moim koszmarem było dotrwanie do północy w Sylwestra. Po 30-tce zaczęłam mieć tak wy*jebane na ten dzień, że wreszcie go spędzam dokładnie tak, jak pozostałe 364 dni w roku
Po maturze zamykałam imprezę o 5 rano i na 7 szłam do pracy, napędzana zapewne gigantycznym kacem który dopiero miał się pojawić. A w "dorosłym" życiu miałam taki moment w życiu, że tygodniami sypiałam po jakieś 4-5 godzin i do tej pory się zastanawiam, jak to przeżyłam? Zdecydowanie bardziej wolę się położyć i wstać "z kurami" :D Mój mąż z kolei jest nocnym markiem - kiedy ja rano zdążę zrobić już zyliard rzeczy, on dopiero wychodzi do kibla na godzinę
Jego mózg zaczyna wchodzić na drugi bieg, kiedy mi się zaczynają wyczerpywać bateryjki. Natomiast jak już ruszy, to naparza do 1 w nocy i kładzie się wyłącznie z rozsądku. Wstaje wcześnie, ale rozruch ma przepotwornie długi.
A jak jest u Was? Bliżej Wam do skowronka czy do nocnego marka?
Nie chcę nikogo wykluczać, ale mam wrażenie, że w przypadku rodziców tryb dnia często dyktują dzieci, a nie własne potrzeby - więc pytanie kieruję głównie do bezdzietnych, ale oczywiście każdy głos mile widziany ;)
ja z chłopakiem oboje jesteśmy nocnymi markami, nienawidzimy wcześnie wstawać, rano jest bardzo ciężko funkcjonować i bardzo ubolewam że wszystko jest podporządkowane pod skowronki. To jest dosłownie wykluczenie, bo o wiele ciężej jest coś załatwić, czy nawet najważniejsze - znaleźć pracę w dogodnych dla siebie godzinach i tu nie chodzi o to że my nocne marki możemy pracować w nocy, bo (nie wiem jak inni) ale ja w nocy śpię tylko po prostu zasypiam zdecydowanie później. 
Jak do tego doszło, nie wiem 
cieszę się że spotykam siostry-sowy 
Ja ani nie odebrałam Twoich wypowiedzi jako atak (w kontekście przyciągania się przeciwieństw), ani tym bardziej nie chciałam, żebyś odczuła, że się jakoś bronię 